Pomysłowa ptaszyna

Latem infrastruktura narciarska jedynie szpeci krajobraz. Góralom brakuje konceptu na całoroczne jej wykorzystanie. Poza sezonem działa tylko kilka kolei linowych.

- Świetne miejsce na zbudowanie gniazda - powiedział ptaszek i zagospodarował przestrzeń nieczynnej górnej stacji wyciągu.

Takie moje objawienie

Ktoś ustawił małą, przezroczystą figurkę na rozwidleniu drzewa. W mojej fascynacji mariologią to jeden z najpiękniejszych kadrów. Tak właśnie postrzegam prawdziwą pobożność: skromną, bliską natury, pozbawioną zbędnych ozdób, złota i drogocennych świecidełek. Niebo samo domalowało zachwycające tło. O wiele łatwiej w takich miejscach poczuć obecność Boga niż w świątyniach i sanktuariach zamienionych w kolorowe jarmarki. Piękno kryje się w prostocie i umiarkowaniu.

Sezon na myszy

Wszystkie wiejskie koty pracowicie przeczesywały pola i łąki w poszukiwaniu myszy. Na nasze kicianie reagowały pogardliwym spojrzeniem i wracały do swoich zajęć. Przecież tyle dobra marnuje się pod trawą. Jedynie rudzielec uznał gryzonie za mniej od nas interesujące i radośnie przybiegł na pieszczoty.

Inwazja osetnika

Na zakończenie przeglądu motyli uchwyconych podczas wakacyjnych spacerów wokół Bukowiny Tatrzańskiej nie może zabraknąć rusałki osetnika (Vanessa cardui), którego populacja w tym roku jest zaskakująco liczna. Wspominałam już o nim kiedyś, ale tak wdzięcznie mizdrzył się do aparatu, że nie potrafiłam odmówić mu jeszcze jednej wzmianki. Zapewne niejeden raz zagości na moich stronach, ponieważ jest najmniej płochliwym właścicielem pięknych skrzydeł.

Między nami szkodnikami

Najbardziej destrukcyjnym stworzeniem z perspektywy naszej planety jest człowiek. Zabija zwierzęta dla przyjemności. Niszczy zieleń z chciwości. Zatruwa wodę, glebę i powietrze przez własną głupotę. Globalne ocieplenie jest skutkiem rabunkowej działalności człowieka. Wizja wyjścia na nadmorską plażę w Krakowie staje się coraz bardziej realna. Ludzie nie potrafią myśleć perspektywicznie. Winą za głód, jaki przyniosą zmiany klimatyczne, obarczą innych przedstawicieli łańcucha pokarmowego. Ot, taki bielinek rzepnik (Pieris rapae) będzie idealnym kozłem ofiarnym do oskarżenia o światowe niedobory kapusty...

Sposób na długowieczność

Krótkie jest życie motyli. W swojej dorosłej postaci rozpościerają skrzydła jedynie na kilka tygodni. Szlachetny wyjątek od tej reguły potrafi przeżyć nawet do jedenastu miesięcy. Latolistek cytrynek (Gonepteryx rhamni) należy do rodziny bielinkowatych. Sekret jego długowieczności tkwi w dużej ilości snu, szczególnie w czasie upałów. Gromadzi w swoim ciele maksymalne zapasy nektaru i zapada w diapauzę letnią, określaną jako estywacja. Użyłkowanie skrzydeł do złudzenia przypomina unerwienie listków, dzięki czemu z łatwością może ukryć się w opadłych liściach. Wierzchnią stronę skrzydeł trudno uchwycić na fotografii. Tylko wiosną, w czasie godów, cytrynki pozwalają się oglądać w pełnej krasie.

Przestrojnik trawnik

Część ścisła mojego umysłu szybko przeliczyła wszystkie motyle fruwające w zasięgu wzroku podczas lipcowych podgórskich spacerów. Pod względem liczebności przestrojnik trawnik (Aphantopus hyperantus) zajął drugie miejsce. W tym roku rodzina rusałkowatych reprezentowana jest wyjątkowo licznie. Niekwestionowanym liderem pozostaje rusałka osetnik, do której jeszcze powrócę w osobnym poście.

Trawnik prezentuje się nader skromnie. Skrzydła z wierzchu mają zabarwienie brunatne. Jedyną ozdobą są małe fałszywe oczka dla zmylenia drapieżników, żeby w czasie ataku utrudnić im trafienie dziobami w głowę. Spód skrzydeł ma odcień oliwkowobrunatny z dużymi, żółtawo obwiedzionymi, czarnymi oczkami z białą źrenicą. Podobnie jak ja, ten gatunek motyli preferuje kwiaty fioletowe.

Rusałka kratkowiec

Jeden z najbardziej podstępnych motyli z łatwością oszukał Karola Linneusza, ojca obecnego systemu nazewnictwa tego gatunku. Szwedzki przyrodnik był przekonany, że forma wiosenna i forma letnia są jedynie swoimi dalekimi krewnymi, a nie najbliższą rodziną. W ubarwieniu wierzchu skrzydeł rusałki kratkowca (Araschnia levana) występuje wyraźny dymorfizm sezonowy. Jedynie spód skrzydeł jest podobny, z bladożółtą przepaską na brunatnym tle i siatkowatym, białawym deseniem. W wersji wiosennej, Araschnia levana f. levana, na ceglastoczerwonych wierzchnich skrzydłach czarny deseń przypomina mapę. Pokolenie letnie, Araschnia levana f. prorsa, przybiera kolor ciemnego brązu bliskiego czerni, a przez środek obu par skrzydeł biegnie jasna przepaska oraz cieńsze rdzawe linie, bliżej krawędzi. Spotykana jest również forma pośrednia łącząca oba typy kratkowca, a nawet, jak widać na moich zdjęciach, letnicy spotkani na tym samym obszarze mogą mieć zróżnicowane odcienie przepasek, od białej aż do pomarańczowej.

Górówka boruta

Wierzchnia powierzchnia przednich skrzydeł górówki boruty (Erebia ligea) jest czarnobrązowa z pomarańczowymi przepaskami, na których znajdują się 4 lub 3 czarne oczka z białymi źrenicami. Trzecie oczko miewa tendencję do zanikania, co pięknie zaprezentował drugi model. Na tylnych skrzydłach także widać po 3-4 czarne oczka z białymi źrenicami w pomarańczowych otoczkach. Zewnętrzne brzegi zakończone są strzępiną w białe i czarnobrunatne prążki. Dość łatwo pomylić borutę z innymi górówkami. Od najbliższych krewnych odróżnia ją biała przepaska na spodzie tylnych skrzydeł. Motyl preferuje kwiaty fioletowe, żółte i białe.

Osadnik kostrzewiec

Na polance natura przygotowała dla mnie ławeczkę. Usiadłam na wygrzanym w słońcu przewróconym pniu w oczekiwaniu na resztę ekipy, która mozolnie wspinała się po stromej leśnej ścieżce. W mgnieniu skrzydeł ktoś usiadł obok.

- To moja miejscówka - motyl próbował mnie przestraszyć oczkiem z białą źrenicą w obszarze subwierzchołkowym. 

Nacisnęłam spust migawki. Odleciał onieśmielony perspektywą blogowej sławy.

Osadnik kostrzewiec (Lasiommata maera) należy do rusałek z podrodziny oczennicowatych i jest typowym gatunkiem palearktycznym. Na wierzchniej stronie skrzydeł motyla dominuje barwa brunatna z rdzawopomarańczową, przerywaną przepaską zewnętrzną. Charakterystyczne oczka z białymi źrenicami pełnią funkcję odstraszającą wobec potencjalnych wrogów. Na miłośników przyrody działają wprost przeciwnie - kusicielsko i przyciągająco. Na zdjęciu uwieczniłam samca. U samicy pomarańczowe strefy są większe i silniej zaznaczone.